Co tu pisac, jest tylko jedno takie miejsce na swiecie: Cataratas de Iguazu !!!

Po kilku dniach na lodzi i w autobusach znowu jestesmy w Argentynie. Mysle ze przejechalismy z malymi przerwami  6-8 tysiecy kilometrow.  Znowu czuc europejski klimat, na ulicach dobre samochody, gubimy sie w tlumie bialych, na kolacje kuchnia wloska, w kawiarniach prawdziwa kawa i oczywiscie yerba mate..

Przez  piec dni i nocy plynelismy z Iquitos do Pucallpy. Najpierw Amazonka potem slynna Ucayali.. Fajni ludzie na lodzi, jak zwykle ciekawskie dzieciaki, nieziemski zachod slonca, chmury, chmury i chmury..

Zapraszam do odwiedzenia  strony www.rp.pl/podroze . Znajdziecie tam podsumowanie (chociaz bedzie jeszcze wiecej) artykulow z naszej podrozy, ktore ukazaly sie na stronach portalu Rzeczpospolitej.

www.rp.pl/podroze

Płyniemy i płyniemy i płyniemy … Cztery noce za nami, końca dobiega czwarty dzień. Jeszcze jedna noc i przy sprzyjających wiatrach jutro o świcie powinniśmy stanąć na lądzie. Mieliśmy dopłynąć dzisiaj rano, ale nie wyszło. Doba w tę doba we w tę to normalne i nikt nie robi z tego powodu wielkiego halo. Trzeba to przeczekać, przespać ….
Czytaj całość…

Rzecz dzieje się w jednym z portów nadamazońskiego Iquitos. My już wygodnie leżakujemy w hamakach lub spacerujemy po pokładzie, a pasażerów przybywa. Każdy z nowo przybyłych zanim wejdzie na pokład doświadcza szczególnego powitania portowej nagonki. Wygląda to mniej więcej tak…
Czytaj całość…

Obudziło mnie dzisiaj pianie kogutów. Nie byłoby w tym nic dziwnego gdybyśmy znów nie płynęli na jednej z amazońskich lancii (jak tu zwą statki). Przed nami ponownie Iquitos. Za nami kilka dni, które przeżyliśmy kolorowo, nieco sielankowo, słowem – przyjemnie. Odwiedziliśmy kilka wiosek rdzennych mieszkańców Amazonki, mieszkaliśmy w „pałacu” peruwiańskiego artysty Francisko Pancho Grippa i poznaliśmy amazońską gościnność.
Czytaj całość…